Gittin İçimde Kaldı Sevdan

Gittin

Giderken bıraktığın ateşin hevesiyle

Yaktın pervassızca - umarsızca - bencilce

Vedalaşmayı bile bilmeden

kaçtın Çocukca

Kalabalığa karışan hırsız gibi

Umutlarımı çaldında

gittin.

İçimde

Bir yığın kül kaldı

Sözlerin beynimde

Çıkıp korkuttular arada bir

- Ö diyerek

Özlemi getirerek,

Peşine düşüyor düşünceler

Esemesizliğe kayıyor gözler,

Güya seni görüyorda avutuyor hasretimi

Hepsi hayal

Hepsi sensin ama

hepsi meyal

Hiçbir şey avutmuyor beni

gidişin kaldı

İçimde.

Kaldı

Koca bir kent ağzı bana

kaldı koca deniz kıyısı

Kaldı ödeşemediğim mevsimler

Kaldı sessizlik

Kaldı çaresizlik

Kaldı intihar tutkuları

Kaldı ha kaldı

Her şey tek başına

Kaldı.

Sevdan

Çoğalıyor

umutlarım eskisinden daha fazla yoğunlaşıyor

kim bilebilir!

Geçmişin dökümanını çıkardığımı

Feryat figan ismini sayıkladığımı

Kim bilebilir!

Sevdanı,

kim bilebilir!

benimle olan

Sevdan...