Gittiğin O Günden Ötesi Yok

Gittiğin o günden ötesi yok

berisini saymadım sönen mumun adeti kaç

Örtmüyor artık saklandığım kuytular

açıkta kalıyorum düştüğüm her tuzakta

sarılıp pardösüme bir ezik hale beliyorum kendimi uzanıyorum bütün arsızlığıyla geceye

rüzgarın yelep yelep dövdüğü

ak alnımı açıyorum karanlığa

kara deftere yazılı bahtımın feryadını

iliklerimde duyuyorum

iliklerimde buz gibi geziniyor suretin

suretinde yumuyorum kirpiklerimi

ne acıdır ki

her açtığımda gözlerimi

o apak o al yanak yüzünde düğümleniyorum

Sonra acılarımın üstüne yorgan örtüyorum

içli bir de şiir okuyorum başucunda

dudaklarımda umudun ıslaklığıyla

yönümü başka adreslere çeviriyorum

başka başka pencerelerden

uzatıyorum bakışlarımı hayata

kendi kavlinde harmanlayıp zamanı

nadasa bırakıyorum şimdiyi

ellerimde eliyorum neyim varsa

bütünüyle denklemleyip çarpıklığıyla bölüyorum

ve inan ardım sıra açık bir kapı olmamıştır bıraktığım

Ne zaman kıpırdasa dilimde kelimeler

adını koyamadığım diyarlara yöneliyor istikametim tamamıyla ötekileşiyorum uvuzlarıma

hissettiğim acımın geride bıraktığı

darmadağın bir gönül hevesi

ve kursağımda bıraktığın bir ömürün saadet beklentisi oysa şimdi gittiğin o günden ötesi yok

Kendi meçhulünde sürüklenip

ah söküntüsü şafaklarda doğuyorum yokluğa

ayaklarının dibinden sıvışıp

sonsuz çıkagelmemelerinin beklemerin de

asil bir yalnızlık kıyafetinden soyunup

ne varsa dünün yükünden

uzanıp o en son o en ücra köşeye

arınmak istiyorum Ankara?nın kirinden

ki sana adaklar adayan

beklemekten yorulmayan

acısını bahçesine ekip gül niyetine büyüten yüreğimden

Aslında bir sükunet fırtınasıdır yaşamışlığım

oysa dilimde azgın bir heyecanın hitabıyla zar/ım

gittiğin o günden ötesi yok

berisini saymadım sönen mumun adeti kaç

NECATİ ARSLANMİRZA(www.necatiarslanmirza.com)