Şiir • Bilinmiyor

Gitsin

Yazar / Şair

Anonim

Gün güneşli, mevsim yaz

Saat ayrılık vakti

Elin kurtuluyor, ellerimden

Terli avuçlarım, buz tuttu

Gözlerim buğulandı sis kapladı heryeri

Hava sıcak, ben ayaz da kaldım

Üşüyor ellerim, titriyor bedenim.

Kelimeler düğümlendi boğazıma,

Gitme diyemedim.

Erkeğim ben, bu yaşlar nedir

Kızardı gözlerim, yağmur doğurdu,

Sakalımdan süzülen, nehir

Oysa hazırlamıştım kendimi

O güçlü mantığım, firar

Yüreğim, neden bana düşmansın,

Nedir bu isyan

Onun mutluluğu değilmiydi önemli olan

Üzerime gelme, bu kararda var seninde imzan,

Güç verin bana, bırakın gitsin

Giderken dimdik görsün, üzüldüğümü farketmesin

Pişmanlığımı hissetmesin.

Bencilce, kafesledik O nu yıllarca

Yarınsızım ben, ne sunabilirim

Sevgim için, aşkım için, bebelerime kıyamam

Dağ gibiyim, babayım, gözlerinde küçülemem

Gömerim herşeyi, katlanırım, taş basarım.

Savaşmayın benle, dizlerime güç verin

Hakkım yok, gitme diyemem

Benden gitsin ki, dengini bulsun.

Nefret etsin ki, unutsun.

Güvenini yitirsin ki, yuvasını kursun.

Yüreğim, kızma bana artık

Dipsiz bir kuyusun zaten, acı dolu

Kapa üzerini, yangınının dumanı dışarı sızmasın

Gitsin birtanem, yıldızlara karışsın

Evini beyaz bulutlara kursun

Ben ağlasam da O hep gülsün.

İZZETTİN AKYAPI

"Gün güneşli, mevsim yaz"

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...