Gidişin..

Rüzgâr korktu esmekten, izini kaybetmekten

Toprak kavrulur oldu kahrından kederinden

Goncalar yüz çevirdi bekler oldu sesini

Güneş küstü şehrine, doğmadı aydınlığın

Caddelerden dökülen kırıntıyken sözlerin,

Dokunduğum her tane alevdi yüreğimde

Seni çizdim göklere elimde mürekkeple

Bulamadığım tek renk gözlerindi resmimde

Uzayan düşlerimin sevda sarmaşığıydın

Hasret kokan mevsimim, hüznümün ırmağıydın

Karanlığın sükûnu gamzelerinde esir

Biriken gülüşünle, aşkına müteessir.