Giderken Götürdün

Giderken götürdün, yaşama hevesimi

Ardına taktın, aldın dört mevsimi

İsmimi, cismimi, her şeyimi

Giderken götürdün hasretten başka ne varsa

Bıraktın bir tek yürek yangını özlemi bana

Giderken götürdün sen, yaşama sevincimi

Yüzümde gülümsememi, içimde neşemi

Giderken aldın götürdün, benden hepsini

Bir kuru yaprak gibi

Ezile ezile taşlaşmış toprak gibi

İkiye kırılmış mızrak gibi

Kaldım anlamından uzak

Kaldım kendimi yitirmiş

Kaldım ben sensiz

Giderken götürdün ışığımı, aydınlığımı

Gözlerim kaldı fersiz

Artık ne söylesem yersiz

İnan kalbim durdu atmıyor

Yaşanmıyor çünkü sensiz

Yaşanmıyor çünkü nefessiz

Savruldu yüreğimin son külleri de, şimdi kaldı hissiz

Giderken götürdün son nefesimi

Onun için yaşıyor saymıyorum kendimi

Tane tane her zerremi

Giderken götürdün hem dünyamı, hem ahretimi

Giderken götürdün

Götürdün...

Gürsel İleri