Gidenin Türküsü

Kapıları kapattım son kez ardına kadar,

Gözyaşımı dahi silmeden, çekipte gittim.

Yokluğum içinde ıslanırken her an kuşlar,

Kucaklayıp bütün gökleri,yanmaya gittim.

Hasretin kucağında sevda ağır yaralı;

Kainat sırrında insanın gözleri dağlı;

Ölümün kıyısında birkaç köşk,birkaç yalı;

Bahçelerinde güller açar,konmaya gittim.

Güneşin doğduğu yerde yaşamak kokuyor;

Öyle bir çöl ki,içinde inciler uyuyor;

Biri var kalbimde,çok uzaklarda duruyor;

Alıp bütün benliğimi de,tapmaya gittim