Gidenime

Bir zamanlar

seninle doğan güneş

bugünlerde ayrı sabahlardan

gelip düşüyor

artık bu evin penceresine...

Sen gittin sadece

bu ev bomboş kalmadı..

İçimde yeri bir daha

asla dolmayacak

koskocaman bir boşluk da

benimle kaldı..

Yani sen gittin belki ama

hatıralar hala

terk etmedi bu evi..

Hatta bugün bir ara

kapı uzun uzun çaldı

sandım ki sen geldin bir an...

Koştum kapıya

kalbim duracak sandım o an

sonra umutsuzca

senin olmadığını anladım..

İşte bugünlerde

ben böyle bir hal içindeyim..

Hala ne zaman kapı çalsa

yada telefon çalacak olsa

hala sen diye bir umutla açıyorum..

Bağışla sevgilim...

Bugün o çok sevdiğim

resmini de duvardan indirdim

ama sanma seni unuttuğumdan

her gün seni hatırlamaktan bıktım...

Ama nereye kaçarsam kaçayım

hala dönüp dolaşıp

seni buluyorum kendimde...

Hatta az önce radyoyu açtım

ama yine sen çıktın karşıma...

hani bir şarkımız vardı ya

o çalıyordu...

aldı yine beni vurdu

hatıradan hatıraya..

Hala arada bir geliyor haberlerin

yalnızmışsın hala benim gibi

henüz teslim etmemişsin

ellerini yabancı bir ele...

Ama ne olur

bir gün çık karşıma

''unuttum seni..'' ''başkası var''

''mutluyum'' de...

Böyle her gün bin defa ölmektense

Öleceksem de bir defa

adam akıllı öleyim işte...

Ozan Ağrı / Gidenim'e..