Gezginleri Pusulasız

Şehre demirli bir çay geçiyordu

Sessizliğin göbeğinde su ile

Suyun dertli çağlayışında oklara vuruluyordu lir

Kalbinden kopanlara çalındıkça kadının

Günün gölgelerinin düştüğü yerlerde

Solgun renkli ikindi duvarlarına bakıyordu göğüsleri iri güzellik

Aldım kalın dudaklarında acıyan fısıltıları varabildiğince kalbime

Kalbime

Her bir titreyişi duyacak kadar yakın mesafede

Kendi kollarına yapışınca hiç beklenmedik an...

Dedim ki...

Benim bir eflatun renginde bisikletim vardı

Sokaklarından geçtiğim baharlar aynı renge bağlanırdı

Bir kadın vardı, sana benzerdi, bir de günlüksüz defter..

Her kapısına vardığımda bahçesi yolumda eğlenir bağlanırdı

Bir kat daha herşey eflatun...

Özür diledi kadın

Ben..dedi

Nice keder bozgunu zamanların buralara savrulmuş yabancısıyım...

Gelir ve geçer zaman benden dedi

Durmasız..

Gezginleri pusulasız bir çalgıydı

Sonuçta kendini dinlemeye birara susunca duraksayan zaman

Yok yerinden uyuyan dallarına sokulan bir güloldu heryer

Derin baktı kadının gözleri gözlerime

Derin....

Ve sonra tanıdık baharlardan kayıp bir gülüşü bulmuş gibi

Kadın gülümsedi

Gülümsedi ,

Gülümsedi...

Seyfi Karaca.........Mart / 11