Gerçeğin Aynası

Sevgiydi gördüğü düşlerin aynasında,

Baktıkça gülümsedi gerçek sandı

Düşlerin bakışlarını

Uzandı bir gülü kopardı,

Tuttu avuçlarında öptü..kokladı..

Anlamamıştı o güne kadar

Bir güle dokunmanın öpmenin değerini

Ve vazgeçilmezliğini..

İçini garip bir sızı kapladı

O gül solmamalıydı...

Birkez daha baktı

Bu defa gördüğü gerçeğin aynasıydı,

Dondu zaman dondu bakışlar

Öylece kalakaldı,

Ne bir adım ileriye

Nede bir adım geriye..

Öptüğü gülün rengi gözlerinden aktı,

İşte ozaman anladı

Gülü bahçesinde bırakmak lazımdı...