Gencecikten Çınarcık

Sallanmış yoksul bir mendili uzakların ardından

Aklının ucundakileri aramaya , nice kaçaklar

Bulmaca boşlukları gibi nutku sus,

Bilinmezliği yangın

Yıllarca yollara düşüp de

Uzakları nasıl solduğundan

Fidan dalların gonca hesabına alemi bir büyük hayal

Yazgı sızı ne döküldüyse yoluna

Aynı dikenlere dağlandığından hazanın

Yurdu neresidir ? Hasreti kime

Haber alınmayan bahar tekrarlarını peşin peş

Hükme bağlanandığında son vade

Koridordan koridora balkon asmakla gün dolar

İçten içe son baharlığa göçenin

Ki benzi bir dolu, bir sarıdır ki..

Birazı geçmişe gazelleşen kavak yaprağının

Birazı öksüz adlı, gönül sarhoşu

Bir incecikten çınar dalı haniyası dünü düş,

Kendi kalbinin o birazlardan gülü

Yarını

Hani biraz aşk adaşı

Ve hayal..Diğer kalanı kül.

Seyfi Karaca............Mayıs / 10