Gen

Türkçe’nin en güzel belirtisiz isim tamlaması “ Böğürtlen Safsatası” gibi pürüzsüz göbeğin,

Ya da dünyanın en güzel kibir kelimesi: “Böbür” gibi göğüslerin,

İçin için kan ağladığın, âdetin olduğu üzere yine artık hiçbirşeyin tadı yok günlerindeki kırmızı

kırmızı sersemliğin,

Tatlarında, anlaşılmamaktan muzdarip gizli gözyaşları, anneni çağrıştıran,

Ondokuz sene dört ay sakladıktan sonra babana verişi vücudunu ablan için anneni,

Sinemada her yatak odası sahnesinde deliye dönen anneni,

Beni kızının arkadaşından daha bir farklı kucaklayan anneni,

Ve gazetedeki kadın resimlerine hala eski bir alışkanlıkla bakan babanı.

Tatlar gibi alışkanlıklarında, unutulmuşluktan muzdarip gözyaşları, anneninkilere karışan ve seni

çağrıştıran henüz bugün-

Böğürtlen Safsatana gömülmüşken ben -ne zaman bitecek- seni çağrıştıran gözyaşları…

Ne söylenebilir ki?

Babana çekmişsin…