Gelinciğin Boynundaysa Bağlı Urgan

Aman üzülecek diye her işlediği halta dulda olup

Yanlış ve yersiz ahbaplıklarına çabutlar bağlayan

Aman tülüne kılına fiskelik yeller değecek korkusuyla

Nazlı boyunlarına urganlar kördüğümlenmiş

Gelincikler hesabı

Tutulduğu kabus nöbetlerini aşamamış uykuların

En derin ve en karanlık uzaklarında toprağını değiştirip

Kan - teri sırtından sızan saksılıklar kırılacak diye

Bu kadar yan etkili zehirleşmiş

Son hali tabakalarda izmaritleşen

İçilmiş tütünler gibi baş dönmesi ve bulanık

Suyu kir,

Havası boğuk

Arzusu yoğun bakımlık nem,

Ve sürgün toprağı çöl çürüğü ve küf

Kül yutumu ...

Hepten haptan gemisi batık kaptan bu kadar ..

Bu kadar dolap ecza günün yamacında yana yana

Gözü eski bir hayal izinde

Gönlü meçhul bir yığın dibinde kalmış testilerden

Damla umunan güneşi

Alnı al al olmuş bir gül gölgesini geçmek üzereyken

Bu kadar fuzuliye harcanmış zaman

Ve yağmur

İçi ağım ağım kezzap, dışı azad ağlayan yağmur

Vebali boynunadır kendinin kimse mani olup

Yılkıya verdiği aşkın toprağını

Kimse kimin kimsesinden yok habere boynunadır bu hınç

Yol verip bayırlaşdıkca suskunluğunun dikine

Dağlarca yenmiş içilmişin

Geride bıraktığı çöplüğünde yaşamın yolunu kesip

Nefesi tıkalı koyan haramı boynunadır vebal

Haramileri üzülecek diye

Yurdunu yadırgadıysa bundandır o birliktesiz şekil

Yanyanası zoraki..

Gül, gülistan ve kül

Seyfi Karaca..........Haziran / 19