Geleceğim Trabzon

Çöktüğünde hasretin kesiyor nefesimi

Oturup ağladığım belki de bu nedenle.

Bağrında yaşayarak almadım hevesimi

Geleceğim Trabzon, daha diri bedenle...

Gökte uçan kuşları yanıma çağırarak

Tüm dikenli telleri etrafımdan kırarak

Arşı titreten sesle topyekün bağırarak

Geleceğim Trabzon, senden çekip gidenle...

Yedi tepeli kente intizar bırakarak

İçinde ziyan olan yıllarımı yakarak

Benden geri kalana son kez dönüp bakarak

Geleceğim Trabzon, artık olup bitenle...

Sensiz geçen günleri alnından vuracağım

Öperek toprağını ayakta duracağım

Beni mecbur edene bir hesap soracağım

Geleceğim Trabzon, sendeki eski benle...

Mesafeyi kısaltıp yüce dağlar aşarım

Dağlarında dinlenip sahilinde koşarım

Ömür tükenmiş olsa, bir gün sende yaşarım

Geleceğim Trabzon, belki beyaz kefenle...

Ayser ÖZBAKIR