Gel Anacığım Tez Gel

Bu devranda kötülükler bitmiyor

Sessiz uzun gecelerim gitmiyor

Hüzün de sardı bağrımı duruyor

Gel anacığım tez gel gör halimi

Büyüttüğüm gülüm sararıp, soldu

Dalı, yaprağı kalmadı mahvoldu

Yine hüzün, acı içime doldu

Gel anacığım tez gel gör halimi

Oy ne oldu şu dünyaya ne oldu

Şu dert dolu yaşam beni buldu

Günlerdir ocağım virane oldu

Gel anacığım tez gel gör halimi

Zalim gurbet elde tükeniyorum

Sebebini kurda, kuşa soruyorum

Bir nebze ilgi, sevgi arıyorum

Gel anacığım tez gel gör halimi

Evsiz, barksız, kimsesiz hayat olmaz

Böyle giderse umudum hiç kalmaz

Nice zamandır güneş niye doğmaz

Gel anacığım tez gel gör halimi

Mehmet Çobanoğlu

01.10.1015

İstanbul