Geçmiş Zamanın Yelpazesi

İkindi Güneşi'nin

İzdüşümü,

Yanak-yanağa oynaşırken

Boğazın serin sularında,

Hüzün Senfonisi'nin

Kavrulmuş simasıyla

Karşıdan görünür

Anadolu Hisarı.

Bilinmez

Bir rüzgar yalar

Uyumaya çalışan anıları.

Yıldırım Bayezit'in

Aslan Yüreğinden çıkan

Heyecanlarıdır,

İnletir burçları.

Kandilli;

Yarı küskün ve de üzgün

Süzmektedir zamanı.

Nerede

O yaşamı

Yazip-çizen

Meşhur

‘Kandilli'nin İhtiyaları'

Gizemlerle dopdolu

Beylerbeyi Sarayı;

Neden saklanmaya çalışırsın.

Baktıkça

Deniz kenarındaki

Pencerenden içeri,

2.Abdülhamit Han'ın

Yorgun

Ayak sesleri duyulur.

Utanır zaman

Akrep-yelkovanları durur.

‘İstanbul'un Fethini Gören

Üsküdar";

Şimdi de

İstanbul'un kayboluşunu

Seyretmektesin.

Biliyorum

Başında bir yığın

Elem, hüsran, gözyaşı var.

Fatih Sultamn Mehmet Han'ın

Naraları işitilir,

Rumeli Hisarı'nda.

Dayanamaz

Tarihin bir bölümü,

Kırılıp

Dibe çöker

Bu yakada.

Üstad

Yahya Kemal Beyatlı;

Bilemem

Neler-neler düşünüp,

Yaslanır

Hisarın yamaçlarına.

Belki de

Tanburi Cemil Bey'i

Dinliyor

Eski taş plakta.

Usta

Orhan Veli'nin

Hala

Dudaklarımda

Bitmeyen İstanbul Türküsü.

Bunu

Aşiyan'da

Pürdikkat dinliyor

Tevfik Fikret;

Arife ne hecet.

Sanat Güneşi

Zeki Müren;

Bebek Maksim'den seslenir:

‘Bir İhtimal Daha Var

O da Ölmek mi Dersin'

Bitmez

Yorgun yaşamın

Zamana olan hırsı-öfkesi.

Ne kadar da hazin.

Ulu Önder ATATÜRK;

Verirken son nefesini.

Dolmabahçe Sarayı

Sen,

Tarihin derinliklerinde

Kaybolmadın

Neden.

Karaköy;

Bir tarafında

Dizili mavnalar,

Haliç tarafında

Balıkçı tekneleri.

Rahmetli Babamın

Kısa pantolonumla

Ellerimden tutup

Gezdirdiği

Nerede

O eski Galata Köprüm.

Geri getirin hepsini,

Son bir tad almaktır,

Geçti gidiyor ömrüm.

Yine ben

O ben;

Eller cepte

Bu kıyılarda

Tarifsiz duygularla

Gezinen...