Geçmiş Bir Dua Kitabından 1

Nice yazsonlarında

eylül yapraklarına

gergeflediğiniz öyküleriniz

tozlu bahçelerde unutuldu mu hiç?

Sonbahar sürgünüdür gidişleriniz.

Benekli kedilerin döktüğü sütlere

en sessiz adımlarla basıp,

kaç izle geçersiniz

Sabahlardan birinde

benim dediğiniz evlerden

kendiliğinizden çıkmalısınız,

vedasız ve kimseyi uyandırmadan.

Anılarınızı yıpratabilirler.

Ayağa takılabilecek ne varsa

toplamalısınız ayrılmadan ve saklamadan

kırık dökük sevgilerinizi köşe bucağa;

bir gün bulup

avuçlarında ısıtırlar diye

beklemeden.

Onları --bilin! -- şimdi yalnız

eskicilerde satılan taş plakların

en iç bulandıran cızırtılarıyla

süpürgelik diplerine üfleyeceklerdir.

Küf kokulu çekmecelerin bile

çok görüldüğü anılarınız varsa eğer,

şimdi kuşların havalanmadığı bahçelerde

solmaya bırakınız.