Geceye Sordum

Bir gece vakti bakarım gökyüzüne

Ay ışığı çarpar bedenime

Bakışları süzülürken tenimde

Konuşurum geceyle…

Derim ona

Neleri örtersin o kapkara bedeninle

Nelere şahitsin o görkemli biçiminle

Kim bilir

Kaç maskeli aşkın, zevki sefasına şahit oldun sen

Kaç aşığın acısına, dua ettin pencerende

Kim bilir kaç beden için ağladın çaresizce

Yedi iklim dört bucak senin eteklerinde…

Peki siyah rengin niye

Niye mor değil

Neden değil pembe

Mutlu musun peki o yerinde

Mutlu olsan çünkü vermezsin yerini gündüze…

Dur derim

Hemen gitme

Beş dakika daha vur Ay ışığını göğsüme

Olmaz böyle

Kaçmak yakışmaz senin heybetine

Yoksa dilin varmıyor mu gördüklerini söylemeye

Haklısın öyle ise…

Tamam derim

Al sırlarını ve çekil köşene

Bırak yerini yeni bir gündüze

Hangi yürek dayanabilir ki bu kadar çirkinliğe…

Zuhal Eraslan