Geceye Direnen Yıldız

Ne kaldı güneşin ışıklarından

Baharın çiçekleri

Denizin mavisinden

Son bahar gör nasıl kırık dallar

Kökler taşı yalıyor açlıktan

Kuşlar mahzun

Kapıda ölümü bahçenin

Şu kışa yakın açan gül gönlündür

Meydan okuyor kışa

Ah nerde şarkıları

Nerde ışıkları

Nerde mavi gök...

O kan rengi yapraklarını

Deli bir fırtına yırtacak

Toprakta bir ateş kalır belki

Eşelenir belki o ateşin külleri

Geceye direnen yıldız

Sahilde unutulmuş saat

Vakti kime haber veriyorsam

Zamanın körlüğü alay ediyor sevginle

Geç bu göletleri var denize

Bir gece bir sert kaşlı ağaç

Bir masa,bir kara yazan kalem

Gönlüne tabut giydirilmiş

Bir mezarı anlatır bir seni zambak

Güz geldiğinde,susar,sararır ve ağlar

Senin derdini duyurmak istiyor yaprak.

Geceye direnen yıldız sen hep var ol