Gecenin Aynası(zindan Saatleri)

Zindan avlularında kuş sesleri,

Buzulunu kırar son hürriyetin.

Parmaklıklarda esrarlı hayalet,

Göğe çizer ıssızlık sürüsünü.

Renklerinden düşürürler renkleri;

Gam boşluklarından sıyrılıp birden,

Çarparlar âmâ sükûtun nabzına.

Çekirdekten filize prangalar,

Çatlar tarihin ayak izlerinden.

Tehlikenin sırtlan masasında şah,

Acının ölümsüz kucağında mat.

Gidip gelmede ardınca oyunlar;

Piyon,zehrin kadehidir en önden;

Avlunun ortasında oyun şah-mat.

Sesler yıkılmış,ortalık tenhada;

Kuş sesleri parmaklıklarda tını.

Eşyanın hâkikâtinde sonsuzluk,

Rüzgâra sunuyor sırrını,çıplak.

Renkler yoktur gecenin aynasında;

Işıklar, esrarsız varlıklarını

Yıkmakta koğuşlarda,kanayarak.

Aynalar damlıyor suyun üstüne;

Dökülüyor zindanlara çiçekler.

Gecenin kıyısında duvarlar lâl;

Beton damlarda uzaklar kördüğüm.

Gölgeler sızar düşlerin rengine;

Mahkûmların alnında gülden is'ler,

Boşlukta tek çarmıhla çifte ölüm.