Geceler Dolusu Esaret

OCAK 2001

Hiç yaşanmamış oluverdi sevinçler.

Umut ezgilerinde yas.

Göğün maviliği vurdu,

Kafesteki kuşları.

Gecenin sonsuz karanlığında,

Sonu gelmez bir yolculuk gibi,

Sanki esaret.

Zincirler zevkte.

Aynı yerde yaşamak,

Günlerce,gecelerce.

Güneş ısıtmasa da yürekleri.

Bir kuş çırpınışında diriliş.

Bir kelebek kanadında özgürlük.

Bir ses,bir çığlık,

Dokunur da yüreklere.

Su serper canlara.

Gönül penceresi açık sevgilere.

Ne zincir kalır,ne esaret.

Onu hiç bir güç,

Kapatamaz işte.