Şiir • Bilinmiyor

Gecede Kanat Sesleri

Yazar / Şair

Hüseyin YURTTAŞ
person

1.

bir kanat sesidir

ay düşmüş ormanlarda

yankısı yıldızları çağırır

yalayıp geçer dorukları

ıslık gibi duyulur ufkun ardından

bir kanat sesidir

taşır kuzey ovalarının serinliğini

yağmurlarını karadeniz'in

safran buğdaylarını içanadolu'nun

bakar maviye çalan gözleriyle ege'nin

gülümser sevinçler yüklü beyazlığıyla akdeniz'in

2.

gecede kanat sesleri var

akan kuşların çığlıklarıdır

kar ıssızlığında kışlar bırakarak

düzler yokuşlar bırakarak

düşmüşler işte kara afrika yollarına

gecede kanat sesleri var

geçiyorlar terkedilmiş köyleri

yıkılmış kentleri, yok olmuş uygarlıkları

dualar gibi gizem dolu fısıltılarla

karışıyor bulutlara

nasılsa birden katılıyorum onlara

yükseliyorum bir damla su gibi

toprağımın kokusunu taşıyarak

ırmaklarımın coşkusunu taşıyarak

elsiz ayaksız

kolsuz kanatsız

uçmaya çalışarak

ülkem

yağmur emmiş bir tombul çocuk gibi

denizler koynunda

derin, soluksuz bir uykuda

yollarında, ırmaklarında, köprülerinde

damar damar akışan sevinç

dal dal uzanan öfke

yaprak yaprak dökülüyor hışmıyla gecenin

ülkem

belâsını baştacı ettiğim toprağım

deli divane eyliyor beni yücelerde

dönüp duruyorum işte

kanat sesleri arasında

3.

-burdan ötesi

gidilmez bir yolun, varılmaz bir durağıdır ki

aktığım mı, yürüdüğüm mü, uçtuğum mu

"1."

bilemediğim

kara afrika yollarında gece yolcusuyum

yoldaşım kuşlar tutmuş elimden

kanatları sırça, 'gagaları gümüş' kuşlar

karlı sonsuzlukların

tozutan tipilerin tezikmeleriyle

kanat vuruyoruz

burdan ötesi

gidilmez bir yolun varılmaz durağı da olsa

tutkum benim

orda küçük kulübelerdeki zenci çocuklarına

bataklık kuşlarına

geyiklerin seğirttikleri yamaçlara

bir selâm gibi varmak

bir akdeniz rüzgârı gibi onları okşamak

varsın bitmesin yolları! -

kaç yüzyılın demir hevenklerinin sallandığı

şu uygarlık bağından

göçüp giden

bir yavru kuş olayım ben

-ki burdan ötesi

uçulmaz uçurumlar da olsa

verip kendimi boşluklara

sıradan bir ölümün çok ötelerinde

ağmak sonsuza doğru

varmak dünya halklarının

haramiler önündeki sofrasına

bir pençeyle alıp çalınmışı

güldürmek afrika çocuklarını

dünyayı ışıtan o bembeyaz dişleriyle!-

gecede kanat sesleri var

ben ordayım

ne bitkinim ne yorgun

esrimiş esiyorum

yıldızlar bahçesinde

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...