Gayrı İhtiyati

Hiç dinmeyecekmiş gibi yağmurlarını tutamayan bulutu

Hiç inmeyecekmiş gibi atlı karıncaların

Sevinçleri yerden göğe savrulan

Hayatın çocukluğudur...

Onunla sabahlara kadar uyku yüzü görmeyen hayallerin

Huzur veren kıpırtılarında kişi

Yaşamak denen işi ustayken

Çıraklığa belletip..

Arşın arşın büyüyerek insan olmayı öğrenip

Ya da yanlış ve yalan şeylerde azmanca irileşerek

Olmaktan vazgeçip alçaklara küçülen..

Dileyen yola koyulmuş ışığın kanatlarına binen

Ne miktarınca ne dilediyse

Çıplak rüzgarları ırağfanlayan atlı küheylan

Dileyen ibrişin ipek. ...kumaşa çirkin kuşanmış

Kılınmış haram payınca zül..

Dileyen aşka deli, dileyen aynaya

Dileyen kurcalanmış ibrelerin müessese sahibi,

Dileyen gönle bel bağlayan el kadar kalbinin...

Makinalar durduğunda

Bütün renkleri yutkunup

Hıçkıran siyaha gömülünce günden erte

Gayrı yeryüzünde çocuk adlı insan yalnız

Gayrı ihtiyai ve yalnız....

Her kimde ne kaldıysa hayatına değer diye

Hiç bitmeksizin

Kendi kendince..

Seyfi Karaca...........Ağustos / 10