Gayrı Firarilerime

Sesine salıvermiş gün gibi aşikar

Etrafı kuşatmaya hucumlayan ateşleri

Büyük yangınlara giderken körüklüsü firik

Söker gibi elleri bulaşan yerleri yerinden rüzgarlar

Yerinden oynamışsa o halden yer

Ve yer ...

Yeniden bulabildiği yerlere yerleşirken

Ayın

Güneşin

Suyun

Soğuğun ve sıcağın bulabildiği kapı penceresizlikleriyle

Hayatın gözlrerinin içine baka baka tutulmuştur sevda ki..

O kadar olur yani yangın..ve karanlık büyüye büyüye..

Kendi köşesine çekilip

Naçar başının çarelerine bakınca kör kandil aşki nazardan...

Aşk dedim değil mi ben şimdi...?

Aşk dedim değil mi birden bire ben şimdi..?

De hadi..! Aldı gitti öyleyse başa belasını şu bendeki deli

Ki sonrasını ne ben bilirim, ne gün ...

Ki sonrasını değmeyin gitsin çılgındır ahval

Ondan ötesini değmeyin

Gayrı firarilerim düşünsün

Seyfi Karaca......Aralık / 10