Fırtına

Gün batımında çıktı fırtına.

Sildi süpürdü her şeyi.

Sürükledi direnemeyeni.

Küçücük bir fidan,

Dayandı tüm gücüyle.

Ama rüzgar esir aldı onu.

Tomurcuğunu soldurdu.

Elime aldım.

Dirilir sandım.

Kırılmış dalı.

Fırtınalarda kalbi ,

Durmuş da sanki.

Elimde kalıverdi,

O cansız,taptaze bedeni.

Her fırtınada ağlarım,

Ölen tüm fidanlara.

Zamansız yitenine,

Titrer, ezilir yüreğim.

Daha yaşayacaktı derim.

Gelin direnelim fırtınalara.

Fidanlarımız hep tomurcuklansın.

Açsınlar çiçek, çiçek.

Bizler yeni fidanlar yetiştirelim.

Yarınlara.

Korkusuzca.