Şiir

Firik Sofrasi

Bir yer gider

Bir yer kalir

Kurumus otlar daglarinda giden kalan ayni yolun yolcusuyla

Kuslar kanatlanir turna diye keklikleserek dertli kaval cala söyleye kafessiz

Coban ateslerinin küllerinde lakinden bir iz gibi inis yokus bahar güz

Ekinlikte irgatlikta

Adi yörüklere yagidar olur kavrulmus firik sofrasiyla

Yalniz pinarlardan susuzluga kibrit calarak

Navruz bayilarinda eylesip gezen körpe kuzunun

Seyfi Karaca……………..Agustos / 13

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı