Fidan ve Yaşam

bir tohum düşer toprağa

bahçe sevinir bağ sevinir

filizlenip boy sürer

toprak sevinir taş sevinir

örselenir kimi kez de

boyun büker güçsüzlüğüne

derken rüzgarları tanır

soğuk kuzey rüzgarlarını

savrulur çaresiz

bir oyana bir bu yana

göz kırpar kimi kez de

bulutların arasından güneşe

güneş sevinir fidan sevinir

tatlı bir kımıldanış başlar ılgıt ılgıt

eşlik eder meltemlerle birlikte

dost şarkılara

yaprak sevinir dal sevinir

mevsimleri yaşar artık peş peşe

toprağa saldığı kökleriyle

kurt sevinir kuş sevinir

ben de ben de varım der bu alemde

dosta düşmana

yalnız değildir artık tek bedende

dal budak salar özgürce göklere

dal dal üstüne budak budak üstüne

gövde sevinir kök sevinir

bahara hazırlanır

süslenir gelinlik kızlar misali

gıpta etseler de yaşlı ağaçlar ona

o her dalında binbir umut

her yaprağında yaşam sevinciyle

salınır sallanır durur

bahçe sevinir bahar sevinir

taşlansa da yaramaz çocuklar tarafından

meyveye durur salkım saçak dallarıyla

çocuk sevinir fidan sevinir

daha nce nice yıllara hazırlanırken

daha bir sıkı sarar sarmalar kökleriyle toprağı

kökler toprağa

dallar dallara karışır boy boy

ulu bir ağaçtır artık bizim fidancık

düşman çatlarcasına

düşman üzülür dost sevinir

derken mevsimler değişir yavaş yavaş

yapraklar altın sarısı

yapraklar örtü döşek

seven üzülür sevilen üzülür

yıllar geçer bir bir ardına

yaşlanır o da bahara ermeden

kurur hayat suyu yorgun bedeninde

tutunmaya çalışsa da toprağa

soğuk karlı bir kış günü

devrilirken boylu boyunca çürüyen bedeniyle

kız üzülür kızan üzülür

yar üzülür yaren üzülür

derken bir bahar sabahı

bir tohum düşer toprağa

toprak sevinir tohum sevinir.

Bayram YOLDAŞ