Farkettim

Ben kendi yalnızlığımı

İçimdeki dünyamı yazmadım hiç..

Kendimli cümleler kurmadım

Dökmedim dizelere,

Anlaşılmaktan korktum belki,

Belkide içimdeki beni paylaşmaktan..

Kimseleri alamadığım yüreğime

Dünyaları sığdırdım kendimce,

Salt sevgiyi sevdim

Sevmeyi..sevilmeyi sevdim...

Ama delice aşık olmadım hiç

Yağmurda yürümedim elele,

Yağmuru paylaşacak kadar

Derin olmadı kimse bende..

Sınırsız yaşadım salt sevgiyi

Aramadım hiç bir yerde,

Birgün fark ettiğimde

Küçük bir boşluk varmış yüreğimde,

Saklı duruyormuş bir köşesinde..

Ben büyüdüm , boşluk büyüdü..

Dünyaları sığdırdığım içimde

Dolduramadım o boşluğu hiçbir şeyle...

Yinede gülümsedim hayata

Bazen gözyaşlarıyla olsada..

Gülmeyide sevdim, gözyaşlarımıda..

Gülmek kolay olandır

Ağlamaksa;

Birşeylerin farkına varmaktır,

Şuanda gözlerime eşlik eden

Yağmur var dışarıda..

Güneşin yokluğunu,

Yüreğimin boşluğunu farkettim...