Fakatın Fakatı Arabulucin

Sokaktaki

Sefil süprüntülerden kabus yüklenen

Eve kapanınca içe gizlenen kapılar

Sivil zihnini ışığı körelmiş

Çıraların karanlığıyla kaplayan

Öyle gebe döner dün

Yarına

Omzunu kendi kendine yıkan duvarlar gibi

Günler içinde günler

Dibini yontan çöküşlerin

Her kıvranışında berbada

Dost sanmış

Her dost sandığından usanmış

Akrebi dost sanmış

Peşinde koşturup kovalaşıyor

Canına üfürdüğü zamanı dünya vites kollu

Saatten saate göçük

Adımları ağır hüznün geçitvermez durağında

Her vasıta fakatın fakatı

Sakatın sakatı müziksiz ritim

Mahsuran şehirler hatına kum dökerek

Asvalt beton

Arabulucin

Seyfi Karaca.........Ekim / 10