Eylül Kanıyor

Üzerinde yaşadığın kadim topraklarda

Kederi, derdi harmanlanan

Kirvem

Hıncahınç

Bir sancı vurdu içime

Sanki Munzur’un çığlığı

Sanki hiç bitmeyecek fırtınaların, dalgaların feryadı

Bir senin birde Önder İbrahim’in yarası

Hep içimde kanıyor

Zulmün yoğunlaştığı

Bu günlerde

Cizre’de

Şırnak’ta

Kan nehri akıyor

Cesetler çoğaldıkça

Zulüm kabardıkça

Varto’da kalleş kurşunlar vızıldıyor

Korku, dehşet, kin, öfke ne çok kol geziyor her yerde

Karanlığa bürünen Kürdistan’a

Bombalar yağdı

Eylül kanıyor

Gün ha tükendi

Ha tükenecek

Sanki her yer Gayya vadisi

Yine haykırışlar yankılanıyor Dersim-vari

Artık yeter acıları dürelim, kovalım zalim haydutları

Kurgulanan savaş ne çok kaygı veriyor

Köyler, şehirler hedefte

Şiddet, zulüm ne çok

Yüzler gülmüyor

Acı dinmiyor

Annelerin koynunda bebeklere kıydılar

Her yer irin, kan, barut kokuyor kıyımlar bitmiyor

Van’da, Diyarbakır’da, Cizra Botan’da, Muş’ta

Çocuklar vuruldukça

Ölümler çoğaldıkça

Yürekler yandı, gözyaşları çiledi

Her şeye rağmen Kürdistan’da umutlar tükenmedi

Özgürlüğe yürümek vardı, yine düşman yenilgiye uğrattık

Mehmet Çobanoğlu

18.09.2015

İstanbul