Eylül Kadınlarım

Suskun bir Eylül'ün dizelerine kapanmıştım

Sessizce ağlamıştım ağrılarımı tırnaklayıp

Bahtımdan bütün zamanların tozunu kazıyıp

Yıkamışlık, arınmışlık, arındığımı sanmıştım

Kurtuldum derken yolumu tutan hanginizsiniz

Artık ne kadarınızla benimsiniz. Değilsiniz

Gel yarışalım diyorsunuz hoyratça. Hangimiz

Önce unutacağız yorgun bir Eylül'e yaslanıp

Hafızamıza saldırıyorum bu yüzden. Size kızıp

Eski ne varsa kazıyıp atıyorum bir kez daha

Ama hanginiz hala kıpırtılar gömüyor tenime

Bu yangınları düşlerime süren hanginizsiniz

Durduk yere göller buharlaşıyor gözlerimden

İçimde nehir yatağını bozuyor Eylül Eylül

Duvarlarım yıkılıyor yılların yoksunluğuyla

Kayıp aşklarım. Eski kadınlarım. Eyvahlarım

Eskilerinizi bana rehin bırakıp gitmiştiniz

Unutmaya attığım adımlarda sırtıma saplanan

Eylül kokulu ölümlerin sahibi hanginizsiniz