Ey Yar

Karanlığın kolları sarmış beni

En dipsiz kuytularda tek başına

Ellerim yalnızlığa kelepçeli

Anahtarı bir ses dudaklarından dökülen

İçimde çığlık çığlık yanmakta umutlarım

İbrahimi yakmayan ateş beni yakıp kavurmakta

Yar… o küçük avuçlarından bir damla su

Bilemezsin ne denizlere dönüşecek içimde...

Duvar duvar kaleler beynimin her kıvrımında

Hangi yolu seçsem sana kapalı,

Takvimsiz zamanlara emanet ömrüm

Senden başka yollara sapalı

Pusu kurmuş her yanımda sensizlik

Bağırsam duyulmaz sesim,

Sana ulaşmaz nefesim..

Ey yar..

Beni sensiz,

Beni çaresiz bırakma.

Beni kör kuyularda Yusuf,

Çarmıha gerilmiş İsa

Çöllerde Musa yalnızlığına muhküm etme.

Beni sensizliğe terk etme.

Ey yar,

Sen bakışlarınla okşadın yüreğimi

Dokunmasan da hissettim tenini

Şimdi alma terk edişlerle bu canı...

Ey yar,

Hem çare hem dertsin

Gel de tüm acılarım bitsin

Bir varmış bir yokmuş gibi dönmesin masala

Yalan olup girmesin bu aşk toğrağa....