Ey Yar! (naz)

Cibril ile muhabbetin ardından

Kibriya’nın buram buram teri naz.

Mecbur olur göçer ata yurdundan

Bir adımla ardındaki biri naz.

İsmail’ce tevekkülle 'baş' diyen

Gönüllerde taçtır Bir'i birleyen

İbrahim’i “yakmam” diye terleyen

Atıldığı ateşlerin harı naz.

İbrahim’i közde görmek kolaydır!

Bir Eyyüb-i sabra ermek kolaydır!

Züleyha’ya gönül vermek kolaydır!

Yusuflara zor olanı, veri naz.

Yazısız kitapla işe girişir

Salâvatla maksuduna erişir

İki dost var, iki yerde görüşür

Uçurulan armağanda peri naz.

Pirin eşiğinde başak bar olur

Gayrı kapı boran olur, kar olur

Sevdasına dertlendiğin yâr olur

Harmanından kaldırdığı darı naz.

Sevdayı sır edip geçen ömürün

Kahramana pala olan demirin

Uhud’da ki gâza eden Emir’in

Kervanında devesinin zarı naz.

Rızasıyla koşturulan bir işin

Vuslatı kâr, barı olmaz ki kışın

Besmeleyle işe başlayan başın

Emeği naz, kazancı naz, kârı naz.

Bu kervanın, bu bulutlu davanın

Bu değersiz sevdaların, bu anın

Dergâhına yüz sürülen sultanın

Kadını naz, kızanı naz, eri naz.

Zülfikar Yapar Kaleli