Evvelin Behrinden

Perhizsiz

Sapa sağlam yüreğiyle

Gün doğmuşsa kaysı portakal karışımı ana kucaklarından

Her daldan bir çiçekliğin

Uzak dağları koynuna çalmış ve sanki

Yola ve dile gelmek için limitsiz

İçten içe dökülen dertleşmelere ad ve adım sürüyüp

Kendi üstünden akarcasına ırmak..kaç bir ırmak

Dupduru bir damla su gibi hani böyle

Pür.. pürüzsüz

İnce dallar kadar kırılgan bir gövdenin nasıl buncalarını taşıyan

Gün doğmuşsa, dünyanın aklı selimi bir öyle

Bir böyledeyken

Büyük caddelerinde sırası boyunca can yitimi çalka çalap

Ve alışmış gitmiş mesainin

Sessiz göçen eylül kuşlarına eş koşulup

Her sokağı el dokundukca kullanımsız hale gelen ipliğinden

İnci çözümü

Boğaz seviyesini aşkın linç bir saatin bir ilerisini

Bir gerisini bolca tüketen keyfi kurumsuzlara gün..

Evvelin behrinden

Az bir zaman geçer ya da geçmez doğduğuna

Kendi dalgasında boğulup bıkan denize benzer

Fırtınalara kapıldığı aniden

Toprağın terasında gülüşleri ezik bir sancıya küsen çiçeğin

Ve suyun limanında eşsiz bir yolcuya refakatiyle

Yanmış tarlaların kül ettiği anızı bir doğup bir batan

Uykuları sarmaşıklaşmış rüyalarda ismini yurt tutununca

Ateşle oynayan aklında harap kandiller yakar durur

Yakamoz

Gönül sofrasından edip eylediğiyse bir incecik

Yarasına sarındığı yazık

Hepi topu gelincik

Seyfi Karaca......Haziran / 10