Ev Zamanı

1.

Büyük istasyonlardaki büyük vedalar için

Trenler uzun bekler güzel bir gelenektir

Büyük istasyona benziyor artık bu ev

Tren bir yolcu daha edinecek demektir

Bulunduğum ruh halinden şöyle bir bakıyorum

Şu odanın biçimini alan ben değilim sanki

Şu mutfağın çeşmesinden akmamışım su yerine

Sofrayı donatmamış oturmamışım balkonda

Özellikle çocuklara sarılıp baktığım zaman

Olduğumdan daha güzel göstermemiş beni ayna

Bir kartal karıştırmış kayalıklarla bu evi

Parsın homurtuları pençeleri bu evde

Evler baykuş olunca sözler saptırılıyor

Yırtıcı hayvanlara benziyorum bu yüzden

Kırılanın sayısı her geçen gün artıyor

Gülümseyen fotoğraflar eksiliyor albümden

Eşyalar beni tanırdı yer verirdi bir koltuk

Sandalye benim için yanaşırdı masaya

Ördüğü dantellere benzerdi karım

Çocuklar avcı görmüş ceylanın gözlerine

Bir kez daha ben bu eve benzerdim

Ölmüş anne resminin çerçevesine

Köprüsüz ırmaklar aramızdan geçiyor

Ev odayı ısıtmıyor oda yalnızlığımı

Bir kuyuya düşer gibi düşüyorum şiirlere

Evim büyük istasyona benziyor sanki

Ama yolcu binemiyor bir kez daha trene