Esrarefsun

Simdilerde herkes birseyler diyecektir

Mülk sahibi

Bark sahibi

Is sahibi gibi

Asli yok seyler iste…herkes kendi gibi kafasindaki saplantisina uyduruk

Dünyayi cöl cukurlara yer secenler iste bilecek ve bilmeliydi ki

Nasil olsa her yol bir noktadan sonra kendinden vazgececek

Her kavsak ordan oraya firlanip dönecek

Her yorulmaz motor arizalanip kaza belaya sayet kurban gitmez ise hurdalanip paslanacak

Her basdöndürücü karinagrisi kusuntulu gürültü

Yapan eden insanini bile ustaliktan azad edecek

Kar eriyecek, tipi uslanacak

Solacak bahar sicak ve bunalik yaz

Sapsari sonbaharla bembeyaz beti benzi agarmisa kis olup gidecek ve tekrar tektar

Her yer cali ciceklerle bu tarafta öteki yakadaki ilklimmevsime

Bir ecir

Bir felfecir

Bir sabir

Üzümden tane koparan cöpe kalasiya kadar

Duvar taslarindan yagmur sulari oluklanip eskiyecek kaldirimda asvaltta

Yazlar trustik ve kurak yerlesimsiz yerden süslü kolyeleri koparak boncuklu nazardan

Arasi acik ve soguk üzülmüslügün tespih taneleri hayattan uzak izinci

Elleri agitli avuclara kalan kendi yalnizligiyla basbasa simdilerde nöbetci

Simdilerde herkes kimsesizligin kollarinda danseder gibi

Iniltili calgilarin duyulmadik sessizligiyle ciliz cansiz ve melul

Karanlikla göz göze gelerek oyalanip giden mahkum zidandaki

Olup bitenlerin hepsi hal vurup harman savurmalrin serüvendüskünü bahanesiydi

Sürgün gönlünü kirmayip her degisiklikte allingirli fingirdeklik umunan

Simdi herkes tam orta yerinden kopmus renkli ve süslü ve siddetli sakllantili film gibi

Evsiz yurtsuz anahtarlar kusakli belinde

Olmaza koyup gidene cesmisaray kültablasi ve dibi hatirsiza tutuk cezve

Oylum actikca cicekligi solan kirmizilikta almoryesil

Ezel ve ebediyetin ask hatri icin hal böyledir madem

…bütün bu olan bitenler arasinda bana

Kalbim sevgilim öksüzüm sana

Ekinler icinden hayati büyüten topraktan

Gelincikler getirmekten baska ne düser ki..?

Seyfi Karaca……….Eylül / 2004