Esasen

Öpülerek alınıp başa baştacı edilmiş ömre değer

Memnuniyetle gözaçılmış bir dünya güzelliğidir şu hayat

Öpülüp sevilerek tomurcukların balası

....ve koklanmadık çiçeklerin yavru kuzusu babıyla özlüce bir fasıl

Herşeyden evvel günaydın olmuş ışıklı bir müjdedir hayat

Zor ve karanlıklı bir yolculuğun kendine doğuşuyla herşeyden evvel insansı

Ağıtlar arasında kendini duyuran bir çığlıktır insanıyla buluşan buluşana

Kabul edip kendini sevmekle başlar

Barışıktır

Evveli ahirine bütündür

Zamanına erişmiş vakitlice bir demdir

Bütün sevgileri gönlüne sığdıracak kadar dolulukla hayat

Buradan günalmıyorsa ölüdoğumlu kesattır hayat

Bitmez tükenmez can ve cihan kaybına uğrayarak duruluğunu bir türlü bulamayana

Kendinden bıkmış tiksintilern başıbozukluğunda kabusları uyanıp

Devamlı yaka paça düzeltme derdiyle boğuşan kirli bakışların kuklasıdır rezil

Kendini harabedenlerin ömrüne beraber

Kabulsüz bir esirlik gibidir aksi halde hayat

Seyfi Karaca.........Ocak / 12