Ervah-i Ezelde Evvelki Safta Elest Hitâbında Ben Bela Dedim

Ervah-i ezelde evvelki safta (elest) hitâbında ben (bela) dedim

Koyma beni anasırda gılafta canım cemâline müptela dedim.

Ruhlar aşk deminde oldu mestâne kimi küfre daldı, kimi imane

Saf besaf olarak durdu dinane kafirler la dedi ben illa dedim.

Ne çare Kün emri zuhura geldi eşya ve mahlûkat hep zahir oldu

Her ervah kendini bir yolda buldu iman ü ikrarı ben sana dedim.

Dertli çok himmetten irşad olmadı sensiz mahşer yer kuşat olmadı

Çok nebiye vardım imdat olmadı şefaat kanısın Mustafa dedim.

Haraba kül olduk bezm-i âlemde âbâd olsak da bir olmasak da bir

Düştük çare nedir dama âlemde azat olsak da bir olmasak da bir.

Aşk oduna yanmış ciğer kebabız hicr ile giryanız dîde pür âbız

Yapılmış yıkılmış hane harabız bünyât olsak da olmasak da bir.

Bir Şirin elinden aşk meyin içtik Hak ile batılı farkedip seçtik

Varlık dağlarını deldik de geçtik Ferhat olsak da olmasak da bir.

Ey Dertli âlemde biz şah-i diliz Haktan hakikaten agâh-i diliz

Tarık-i esrara hemrah-i diliz irşat olsak da bir, olmasak da bir.

Sâkiyâ meyınde nedir bu esrar kıldı bir katresi mestâne beni

Şarâb-i lâlinde ne keyfiyat var söyletir efsane efsane beni.

Ref'et nikabını ey vech-i enver zulmette gönlümüz olsun münevver

Şarâb-i lalının lezzeti dilber gezdirir meyhane meyhane beni.

Aşkının çok bela gelir başına tahammül gerektir âdû taşına

Şem-i ruhsarına, aşk ateşine yanmakta seyretsin pervane banı.

Bakmazlar DERTLİ'ye algındır diye hakikat bahrine dalgındır diye

Bir saçı Leyla'ya vurgundur diye yazmışlar defter ü divane beni.

Girdan-i mihnette kapandın kaldın Vermedin bir yandan ses kara bahtım

Anladım gafilsin, uykuya daldın deli poyraz gibi eş kara bahtım.