Eriyen Mumlar

Mumlar eriyor, gözyaşı gibi ince ince.

Bir pasta duruyor ortada,

Kimi bekliyor bilmiyorum.

Çocuktum, üflerdim hepsini,

Şimdi bakıyorum yanlarına.

Pastalar aynı, belki biraz daha küçük,

Ben çok büyüdüm, farkında değilim.

Bir fotoğraf albümü buldum raflarda,

Kendi yüzüm, ama tanımadım.

Kim gülüşmüş bu kadar masum?

Ben miyim, başka biri mi?

Akşam oluyor, arkadaşlar geliyor,

Hediyeler açılıyor, paketler yırtılıyor.

Alıyorum, ama anlamıyorum,

Gözlerim kutuda, zihnim başka yerde.

Yarın ne olacak bilmiyorum,

Belki yeni yaş, belki aynı yaş.

Hazırım her ikisine de,

Çünkü kutlamak saymak değil.

Yaş dedikleri nedir?

Bir çizgi, bir rakam.

Mutluluk ne demek?

Belki mum, belki üflemek.

Yeni yaş dedikleri,

Eski yaşın devamı mı?

Yoksa başka bir kapı mı?

Açılıyor, içeri bakmıyorum.

Hediyeler ne demek?

Bir şeyler vermek, bir şeyler almak.

Ama en büyük hediye ne?

Sormuyorum, biliyorum belki.

Bir mum daha, bir yaş daha, bir şarkı.