Erikçelenen

Erik çiçekleri

Dağlarını yitirmiş maralların ceren cerene dörtdolandığı masalmış

Söküldüğü fırtınalara dinmek bilmeyen katrelerin nehrolduğu yataklardan uyanıp

Akarsularla sözleşen sırdan ne hoş yakışırdı erik çiçeklerine

Küskün hazanlara göçmezden dereboylarının

Esmeleri ne hoş yaraşırdı,

Ne hoş yaraşır ve yakışır eli döşündeki sızılı sazdan gitmeyen rüzgarın

Derdiyle söyleşen kavala ne hoş yakışırdı miskokan nefesi zaman seyyahın

Erik çiçekleri alavakaranlıklar aralığında geceye beraber doğup büyüyen aya

Akreplerde yelkovalayan çığlı çığlıklı vakte sakin ve saki

Sarhoşluğu ne hoş yaraşırdı

Issız koyların düşürdüğü kardelen cemrelerindeki düşlerden yikinip

Şafaklar söken zührelere yıldızlığı aşkeden semaların

Kimsesiz yamaçlara yalnızlığını vuran çoban ateşlerine

Menekşedeki mor sızıya

Meleşendeki anasız kuzuya ..erik çiçekleri ne hoş ...

Yabandaki yazıya ne hoş yakışır

Ağarken yerler göklere

Gökler yerlere yağarken böyle

Parantezin içi de, dışı da,

Herbiryandan serpilip akla hayale gelen

Namıdeğer

Delice bahar...

Seyfi Karaca...........Nisan / 12