Enkaza Döndüm Sonunda

Dev buz dağları gibi önüme çıkan

Yığın yığın pişmanlık ve keder oldun taa içimde

Her karanlık olduğunda hüzün olup oturdun yüreğimde

İçimde biriken herşeyle enkaza döndüm sonunda

Uzakların sisli yamacına yaşlı gözlerimi dikip bakarken

Gözlerimden akan sele kapılıp boğuldun

Nefesimde buhar olup uzaklaşıp kayboldun

Ve

Ben yokluğuna alıştırdım kendimi..