Eminolasın

Uçan kuşların kanatları kavuşunca geceye

Orda o an

Sana bulaşıyor şu bendeki kara sevda dediysem

Noksandır gene bir yanı

Koyup gitmişim de ötesini berisini

Hiç kuşkun olmasın cismini usuldan sezmişim

Her süsen kımıltısı kar dağlarının

Su ile hayali sevgi sökünlerine üleştiği

Gülbenzin allara yanak sürmekten ufkun

Utangaçlığı bahanesiyle

Ucundan bir laf açsam ansızın uğradığım misafirliğe

Birdaha bırakmaz

Karanlığa sürgüsüz aralanan kollarda uzalı

Seferleri gezişim

Düşün ki...

Bütün bunların hepsini silip süpüren

Büyük bir ayna gibi gökyüzünü

Uykusu aşka bölük yıldızıyla kaplanan

Hadi desem gel benimle

Konduğumuz mesken aşkın kanadı, hadi desem,

Uçarak , göçerek...

Vardığımız yer hüznün öbür yakasıdır

Eminolasın...!

Seyfi Karaca..........Eylül / 10