Emekçi

Sabahın saat dördü

Her gün horozlardan evele kalkıyordu

Kış yaz demeden

Tutuyordu tarlanın yolunu

Yıllardır çalışıyor çabalıyordu

Ha bu sene tamam demeye kalmadan

Haydi yine al yeni baştan

Bir dert buluyordu onu

Sanki bu koca dünyanın derdine

Çare bulacak yalnız oydu

Üste yoktu başta yoktu

Gece gündüz bu emekler hepsi

Karın tokluğuna

Onun adam diye seçtikleri

Paşalar gibi yaşıyordu sayesinde

Oysa Allah’tan korkusundan

Allahsızlara köle olmuştu

Ne zaman duracaktı bu yanlış düzen

İnsan olduğuna inancı kalmamıştı

Emekli olunca

Bitecek diyorlardı koşuşma

Emmisi emekli olmuştu ama

Adam

Yine koşuyordu hiç durmadan

Yani senin anlayacağın

Yoktu ona bu dünyada

Doğru düzgün bir yaşam