Elmiyiz

bakmıyorsun geçerken yüzüme

ne o hayal gözlüm elmiyiz

eğiyorsun başını küs gibi

ne o mahmur bakışlım elmiyiz

çatma kaşını asma yüzünü

gül cemalini göreyim elmiyiz

kıymet değer verdiğim

küsme bana elmiyiz

daha dün elin elimdeyken

bugün düşmanmıyız elmiyiz

uzaktan uzağa bakan

iki yabancımıyız elmiyiz

sebebini anlayamadım gitti

aynı şehirde elmiyiz

bitmez dediğimiz o aşk bitti

şimdi seninle ben " elmiyiz "

yazan - ismail civelek

develi köyü

pamukkale

denizli