Ellerin Saklı Ellerimde/tut

Tut beni sevdigim

ben sadece sende böyle zaaflaşıyorum

Yalnız sende güçsüzleşip kırılıyor direncim

Ve en zayıf yanım sen oluyorsun.

Tut beni

Gözlerinde eriyorum

İlmik ilmik dolanıp

Kopuyorum, saçlarına küsen uçlarından, tel tel.

Degmeye dursun o kirpiklerin, bir kere nazarıma

Hüzünlerime savaş açan

O kılıçtan keskin

Aklımı esir alan,

Can yarası, kirpiklerin

Kayboluyorum karasında, dertlerimden.

Açmaya dursun gül teninde

Açıp,şükürlere daglanan hislerimde

Yüregimi bütün güzelliklerden nasiplendiren

O güzel gülüşlügün

Açmaya dursun güzel yüzünde...

Bilmeye dursun, sevdigimi

Vehmimde o gardiyan yüzlü, aldırışsız düşüncelerin.

Pusu kurar ellerin, ellerine

Unut diye ellerimi

Yüzünden bile gizler, hislerini

Aynalar

küstürür, gözlerinden gözlerimi

Avutur mu başka eller ellerimi

Ellerin dışında diner mi yüregim

Yalnız ellerin

Kaderin yüregime sardıgı o nasipli ellerin.

Bilse ki,yüregin

Kırmazmı o aynaları

Ellerin

O imkansızlıgı cesaretlendiren

Yollara demir parmaklıklar döşeyen

Vuslata hasret çıbanları büyüten

Şu kendini bilmez

Yüzsüz

duygusuz

Fütursuz

Düşüncelerini bogazlayan

Şu mesâfelerin parmaklarını

Kırmaz mı,

Ellerin...

Aklın...

Yüregin...

Tut beni sevdigim

Ben yalnız sende böyle yitiyorum

Eriyip kayboluyordum, bu düşüncelerde

Sıkışıyorum kelimelerin dar kollarında

Sızıp kalıyorum, sana varamadıgım satır aralarında

Sensizlik vurdukça hislerime

Donup kalıyor ellerim...

Aklım...

Yüregim...

Tut beni sevdigim

Tut!

Ellerimize prangalar vurmadan mesâfeler

Yüreklerimizi mahkum etmeden

Başka yüreklerin yalnızlıgında...

Tut ellerini

Ellerimde sır gibi gizledigim

O ellerini...