Ellerin Avucumda İki Ateş Damlası

Çiçeğinde yeni yeni kamaşan zerdalisi ömrümün,

gülüşümde çekirdeği sertleşmemiş ilk çağlam,

kızım benim, nazım benim,

gurbetelde sazım benim,

yalazlanmış can tanem,

körpe dalım bir tanem..

Sisini gözlerimin, içimdeki dumanı

seziverdin de sanki

acılandın uykunda,

sızlandın huysuzlandın..

Dudakların kurumuş, ter içindesin yavrum!

Kolsuz kanatsız kalmış

geceden beri başucundayım..

Çırpınarak anlamını arayan binlerce sözcük

kabukları koparılmış yaralar gibi

uğulduyor beynimde..

itiraf etmeliyim ki yavrum

çekip gitse de bir bir

ekmeğe, özgürlüğe, insanlık ve hayata dair

içimi dişleyen düşünceler,

senin bir gülücüğün şimdi

yaşamam için bana yeter.

Geceden beri başucundayım..

İşte, sabaha dayandı gün!

Aşsız, işsiz, kuruşsuz

bir ıssız bayırdayım.

Bebeğim, canımın kıvırcığı,

boranda fırtınada sürgün vermiş tomurcuk,

üzüm tanem, nar tanem,

acar yanım, bir tanem..

Kim kime, dum duma bir tufandayız;

günlerin ağzında kara bir gül

dikenleri tenimize dayanmış;

ürkütülmüş, sarılmış, acıyla sınanmışız..

İnim inim uykunda nasıl da yalnız

yanıyor yüzün yavrum,

yüreciğin kaşlarında tütüyor,

ellerin avcumda iki ateş damlası,

tutuşmuş rüyaların, sesin duyulmaz,

kendi kollarımızdan başka

saranımız yok bizim..

Yazım benim, güzüm benim,

yemin olmuş sözüm benim;

sana kuş bulmalıyım

sana düş bulmalıyım

gidip iş bulmalıyım..

Koynunda çırpınırken böyle çaresiz

kahrınla tanıştırdın bizi ey hayat

zehrinle tanıştırdın;

alışılmaz bildiğimiz nefrete alıştırdın!

Onurumuz:

senin için sakladığım tek servetim bu yavrum;

süt olmaz, aş olmaz, iş olmaz onurumuz..

sızım benim, gizim benim,

gurbetelde izim benim;

ateş almış taş altında kalmışız,

gün olur hesabını sorarız elbet.