Elif Diye

Elime aldım kalem, yazarım kelam

Sana düşlenmeyen zaman, haram

Düşler, bu abdal gönül, bu adam

Diye diye ELİF diye

Gözlerinin bal''ı dilinden sızar

Kimse bakıpda, etmesin nazar

Kimin haddi, kim seni yazar

Diye diye ELİF diye

Ab-ı hayat’a usaresin sen bağ bağ

Yürekleri yakarsın narınla dağ dağ

Akıllardan akılla gezersin çağ çağ

Diye diye ELİF diye

Nâzın söz söz olur, hasetler çatlar

Kelam kor olur, Cümle , Satır atlar

Kimin haddi, Seni el''den el''e arar

Diye diye ELİF diye

Endâmın, duruşun, hep âkla zîyan

Gezip gezip düşünürüm, Durağan

Aklıma gelir tatlı tatlı nur siman

Diye diye ELİF diye

Saçlarını, rûzgâr yellesin tarasın

Tenini, yağmur yağa yağa yıkasın

Elin değdiği yerlerde çiçek açsın

Diye diye ELİF diye

Dilini şarkılar türküler süslesin

Ne söylersen sevgiyle püslensin

İsminle hep melekler söyleşsin

Diye diye ELİF diye

Ay , masal masal anlatsın düşünde

Gün, güne, bir bir eklensin gülüşünle

Yıllar ipini çekip, gelir ard''ı peşine

Diye diye ELİF diye

Fatih EFE