Şiir • Bilinmiyor

Eli Mahkumluğun Sanığı

Yazar / Şair

Seyfi Karaca
person

Laf...

Herbir hecesinde birer bireden

Milyarlarca insanlığın hakkı bulunan

Her kelimesi binlerce emeğin karşılığı

Her emek

Bir diğeriyle içiçe, hayati, vazgeçilmez...

Laf...

Hayatın ta kendisini anlamlandıranların dirhem dirhemi

Ne güçlüklerle

Daha adını yazamayanların,

Sunulmuş selamı okuyamayanların

Destanlara sığmayanları dile getirme arzusuyla

Yanıp tutuşup

Her laf

Tükenilmez lutfu iken hal içinde haldaş ola ola

Can arzusuyla can canana cümle cümle

Lafın sözde sahibi....Bugüne bugün bir gün

Laf-ı güzaf usanıp candan

Sonra canandan...Lafın sahibi

Potkıran potbirilere makas bükmekten

Eğer eli mahkumluğun sanığıysa

Bugün... yaşam yorgunu üşengeç susuşlarının

Keyfiyetine kaldıysa laf, keyfibozuğun

Demektir ki dünün üstüne yeni bir gün doğmuyor

Ve iliğinden eriye eriye dün..

Nutku durgun kelepçelenmeliğin

Kendinden başka herşey olmak hevesiyle

Nesneleşen nesillere

Bedenen yıkık, ruhu çökük, miladen sıfır

Müebbeten ...

İnsanların her bir volta saatinde

Avlu izni çıkmış gibi başı bozuk..

Her

Hangisine sosyetik bahanesinin havai fişeklerden

Bilin bakalım ben nerdeyim soruşu

Sanki konuşmak nedir...?

Unutuşundandır

Seyfi Karaca.......Ekim / 10

"Laf..."

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...