El Vurma Garibe

EL

Acısı taşa değmiş parmak sancısı gibi

Yanağındaki yaşlar Aras’ın suları gibi

Boynu bükük gidiyor yüreği de yaralı

Yaşamı çile dolu öksüz çocuklar gibi

El vurmayın garibe dünyası zindan olmuş

Evi, barkı yıkılmış ocağı çoktan sönmüş

Ona kurban olayım bilmiyor ki ben dostum

Dürmüş bakıyor bana sanki divane olmuş

İlişmeyin mecnuna bağrında dert, hüzün var

Ya sevmiş ya kovulmuş, sayılmaz illeti var

Saçları çok dağılmış yazması yana kaymış

Biride ekmek vermiş içinde lor, soğan var

Sanki derdi yetmemiş düşmüş balçık, çamura

Sırtı da sırılsıklam tutulmuş sel, yağmura

Umarım sen gülesin umutların bitmesin

Yollara düşen bacım dünyada zor günler var.

Sokakta kalanların tükenmiyor çilesi

Soruyorum bizlere oy bu hal neyin nesi

Ama bu niye böyle? Dışlanıyorlar hepsi

Kimi toplum kurbanı, kimi de aşk delisi

Mehmet Çobanoğlu

10.04.2013

İstanbul