Ego

Var mı

Düşünen, üzülen

Hakkari de

Van da

Siirt’e

Ve doğuda yaşayan

Yoksuzluk içindeki çocukları

Kaç geçeler

Aç yaktıklarını

Çıplak ayaklarına

Bir lastik pabuçları bile bulamadıklarını

Babalarının eskimiş pabuçlarını giydiklerini

Bilirimsiniz

Sırtlarına giyecek

Anasının, babasının

Eski ceketleri bile olamadığını

Cılız vücutlarının buz kestiğini

Ama onlar birer cengaver gibi

Titreyen çenelerinle

Türkü söyleyerek yürümeye çalıştığını

Karın, buz olmuş toprağın

Nasıl ısırdığını ayakları

Morarmıştır parmakları

O kadar üşümüştür ki

Soğuğun verdiği acıyı hissetmezler bile

Ama yürümek zorundasın

Kilo metreleri

Okula varmak için

Okuyup kurtulmak için

Yoksuzluktan, mahrumiyetten

Okul onlar için geleceğe bir ışık

Haklarını korumayı öğrenmek için

Ölseler de soğutan

İtiraz etse de baban

Yardım etmen lazım bana diye

Ne olursa olsun

Gidecekler okula

Hep kabahatlidir zannedersin cahilliği

Aslında

Suç başkasında

Bilmesin

İnsan gibi görünen şeytanda

Bu dünyada olan bütün zenginlikler

Okumuşun,cahilini

Güzelin çirkinin

Fakirin zenginin

Akılının , aptalın

Sınırlar koyup ülkeleri

Ayırtmamış.

Dünyayı yaratan

Bölüşmesini unutmuş