Efsun Gözlüm

Kaç kez seninle uyandım

Kaç sefer seninle güldüm

Haberin var mı? Dağların gülü

Her gecenin

Zifir karanlığında yıldız

Şafağın

Doğuşunda güneş

Kürdistani soluğun

İçime taştı

Çok kez mahcubiyetin

Utangaçlığın, sıkılgan halın yaraladı beni

Göçmen kuşum

Ne olur

Veda etme

Benden uzaklara gitme

Kahkahaların birer umut

Dudaklarından dökülen

Tüm sözcükler

Birer bal küpü

Şakağından damlayan ter

Mavimsi akışıyla

Misk-i amber kokuyor

Sarıl bana

Seviyeli, seviyesiz duygularla

Terin süzülsün tenime, benimle hep öyle kal

Efsun gözlüm

Bahar bakışlım

Nar yanaklım

Yeryüzü cenneti

O yüreğin

Cihan güneşi

Huzur kaynağı

Sevgi çiçeği

Anne şefkati

Zoru kateden

Halkları özgürlüğe götüren

Zulmü paramparça eden mazlumların isyanıdır

Umudun

Dirilişin

Her varlığın sebebi

Seni çok sevdim ey dilber

Hep beklediğim özgürlük , özlediğim ülke kadar

Damla damla ak

Dökül avucuma

Coş içime

Gözyaşlarımla

Seni yazmayı arzuluyorum

Şiir kitaplarına divit kalemle

Sayfalarda kal

Kıyamete kadar, güneş gibi korku sal karanlığa

Mehmet Çobanoğlu

18.06.2014

İstanbul